At Şu Adımı, Ahmet Şerif İzgören’in yalnızca bireysel başarıyı merkeze alan klasik kişisel gelişim anlayışının dışına çıkmaya çalıştığı; odağı bireyin kendisinden çok topluma çevirdiği bir eser. Emek, etik, toplumsal sorumluluk, iş kalitesi, ekip ruhu, üretim, eğitim ve iyilik gibi kavramlar üzerinden bireysel dönüşümün ancak toplumsal dönüşümle anlam kazanabileceğini savunuyor. Kitabı okurken özellikle Bi Dünya Kitap Grubu’nun yönetim anlayışında da uygulamayı düşündüğüm birçok not alma ihtiyacı hissettim.
Eser, “Nasıl daha başarılı olabilirim?” sorusundan çok daha temel bir sorunun peşine düşüyor: “Nasıl toplum için daha yararlı, daha anlamlı, daha üretken ve daha uyumlu bir insan olabilirim?” İzgören’e göre insanın hayallerine yaklaşabilmesi; yalnızca motivasyonla değil, emek, bilgi, planlama, ekip çalışması, etik, tutku ve eylemin aynı çizgide buluşmasıyla mümkün olabilir.
Bu açıdan bakıldığında kitabın adı da oldukça isabetli seçilmiş. Buradaki “adım”, yalnızca fiziksel bir hareketi değil; sorumluluk almayı, irade göstermeyi ve harekete geçmeyi simgeliyor. Asıl vurgu, hayatın karşısında edilgen kalmayan insana yapılıyor.
Kitabın üzerinde en çok durduğu meselelerden biri “mesafe” kavramı. İnsanın yaşadığı hayat ile yaşamak istediği hayat arasındaki mesafe büyüdükçe mutsuzluğu da derinleşiyor. Aynı şekilde değerleriyle davranışları arasındaki uyumsuzluk da zamanla kişinin özsaygısını aşındırıyor. Bu noktada eser, birçok kişisel gelişim kitabından belirgin biçimde ayrılıyor. Pek çok kitap “Daha fazlasını yapabilirsin.” söylemi üzerinden ilerlerken, İzgören daha dengeli bir bakış açısı öneriyor. Elindekileri inkâr ederek değil, sahip olduklarınla tutarlı, sürdürülebilir ve gerçekçi bir ilerleyiş kurmanın daha sağlıklı olduğunu savunuyor.
Gerçeklerle hayaller arasındaki mesafeyi azaltmanın yolu hayallerden vazgeçmek değil, gerçeğin içinde kararlı biçimde hareket edebilmekten geçiyor. Hayaller yönümüzü belirler; ancak yolculuğu mümkün kılan şey eylemdir. Hayal, tek başına insana kısa süreli bir enerji verebilir. Fakat emek ve planla desteklenmeyen hayaller zamanla insanın kendisine duyduğu öfkeyi ve yetersizlik hissini büyütebilir.
Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri de üretim ile tüketim arasındaki dengeyi sorgulaması. Günümüzde yalnızca ürünler değil; haberler, sosyal medya içerikleri, tartışmalar, öfkeler ve başkalarının hayatları da sürekli tüketiliyor. Oysa yalnızca tüketen insanın zamanla kendisini etkisiz ve yetersiz hissetmeye başlayacağını, buna karşılık üretmenin insana anlam ve içsel tatmin kazandıracağını güçlü örneklerle anlatıyor.
Emek ise bana kalırsa kitabın omurgasını oluşturuyor. Başarı, yalnızca görünen sonuçlarla değil; o sonucun arkasındaki görünmeyen mücadeleyle anlam kazanıyor. Sabır, tekrar, vazgeçmemek ve bilinçli çaba olmadan kalıcı bir başarıdan söz edilemeyeceğini sürekli hatırlatıyor.
Bilgi ve iş kalitesi konusunda da önemli bir yaklaşım sunuyor. İyi niyet tek başına yeterli değildir. İnsan yaptığı işe gerçekten saygı duyuyorsa kendisini geliştirmeye devam etmeli, öğrenmeyi bırakmamalı ve kimse görmese bile işini aynı özenle yapmalıdır. Çünkü kaliteyi oluşturan şey dış denetim değil, karakterdir.
Girişimcilik de kitapta yalnızca şirket kurmak üzerinden tanımlanmıyor. Bir eksikliği fark edip “Bunu ben düzeltebilirim.” diyebilmek de girişimciliğin bir parçası olarak görülüyor. Ancak cesaretin tek başına yeterli olmadığı; bunun plan, sistem ve sürdürülebilirlikle desteklenmesi gerektiği özellikle vurgulanıyor.
Ekip ruhu ise eserin en güçlü başlıklarından biri. Büyük işler tek bir insanın omuzlarında yükselmez; ortak amaç etrafında birleşebilen, güven duygusunu koruyabilen ve sorumluluğu paylaşabilen ekiplerin eseridir. Gerçek liderlik ise insanları yönetmekten çok, onların potansiyelini ortaya çıkarabilme becerisinde saklıdır.
Etik anlayışı da kitabın en kuvvetli damarlarından biri. İzgören’e göre başarı yalnızca hedefe ulaşmak değildir; o hedefe hangi yollarla ulaştığınız da en az sonuç kadar önemlidir. Bilgi, güç ve başarı vicdanla birleşmediğinde gerçek değerini kaybeder.
Eylem bölümünde ise mükemmel zamanı beklemenin insanın önündeki en büyük engellerden biri olduğu anlatılıyor. Çoğu zaman insan motive olduğu için harekete geçmez; harekete geçtiği için motive olur. Bu nedenle önemli olan kusursuz başlangıçlar değil, samimiyetle atılmış ilk gerçek adımdır.
Kitap boyunca yer verilen gerçek yaşam hikâyeleri anlatılan düşünceleri soyut birer öğüt olmaktan çıkarıp daha inandırıcı ve sahici bir zemine taşıyor. Mizahi anlatımı ise öğretici bir üslubun önüne geçerek okura, nasihat dinliyormuş hissinden çok, hayat tecrübelerini paylaşan bir insanla sohbet ediyormuş hissi veriyor.
Genel olarak At Şu Adımı, başarıyı para, makam ya da şöhretle değil; insanın bulunduğu yere kattığı değerle ölçmeye çalışan, kişisel gelişim ile toplumsal sorumluluk arasında güçlü bir köprü kuran bir eser. Her şeyi değiştiremeyeceğimizi; ancak kendi sorumluluk alanımızda mutlaka bir fark oluşturabileceğimizi hatırlatıyor.
Kitap bittiğinde zihnimde kalan en güçlü düşünce ise şu oldu:
Büyük değişimler çoğu zaman büyük kararlarla değil, bugün atılan küçük ama samimi bir adımla başlar.
Puanım 8.
Yorumlar
Yorum Gönder