EMRE BULUT

​ Sinem Sal ile tanışma kitabım olan Mihrap, genel çerçeveden bakacak olursak çocuk gözünden bir yas hikayesi. 12 Eylül öncesi sonrası dönemlerle alakalı bu ara çok sık kitap okuyorum ve üst üste geldi ve gariptir ki hep de çocuk gözünden olmaya başladı. Roman aslında büyük siyasi olayların yansımalarının sadece sokaklarda değil de, evlerde de anlattıldığını bir çocuğun gözünden bakarak bize çok daha aslında içine gireceğimiz bir ortam yaratarak samimiyeti ile yüreklerimize dokunarak anlatıyor.  Mihrap, Sinem Sal’ın Bizim Zamanımız romanında yetişkin hâliyle tanıttığı Mihrap’ın çocukluğuna iner. Yaptığım araştırmaya göre iki kitabı sıralı okumaya gerek yokmuş, sadece bir kök hikayesi olarak görmekte anladığım kadarıyla fayda var. Mihrap karakterini yetişkin olarak da görmek isteyenler o kitabı da okuyabilir.  Şimdi gelelim kitabımıza; kitabın adı da olan Mihrap, 12 Eylül döneminde İstanbul Hasköy’de yaşayan, çocuk aklıyla dünyayı anlamlandırmaya çalışan, neşesiyle acısını bast...

​ Seray Şahiner'in incelememi yazdığım bu tarih itibari ile son kitabı olan Vatan Millet Samatya kitabını genel şablonda değerlendirdiğimizde 3 kuşak bir kadın hikayesi gibi görünse de, toplumun dönüşümüne, ataerkil toplum yapısının getirilerine, yoksulluğun bir eve yansımasına, bazı insanların erken olgunlaşmaya itilişinden aslında bahseden ironik tarafı da yoğun sert bir toplumcu gerçekçi roman. Tanıtım metninde kitaptan 3 kuşak sevgiyle değil de zaaflarla kuruluyor demesi de boşuna değil, bunu kitap bittikten sonra çok daha net bir şekilde görebiliyoruz.  Kitabın bana göre en güçlü yönü anlatıcısı. Anlatıcı kitabımızda uzun bir aşamada çocuk oluyor. Seray Şahiner aslında burada büyük bir risk alıyor, çünkü çocuk masumluğunu, şeffaflığı, saflığını, keskin ve komik tarafını anlatabilmek çok kolay bir iş değildir, ama üstesinden ben geldiğini düşünüyorum, önce Melek'in çocukluk dönemi sonra da kızı olan İnci'nin çocukluğu gayet başarılı bir şekilde bizlere anlatılmış.  “Kim...

​ Dinamo, bana kalırsa hem yaşadığı dönemde hem de günümüzde değeri bilinmeyen; daha fazla abartılması, daha fazla okunması gereken bir yazar. Yazarın en popüler ve en çok beğenilen eseri olan bu kitap, benim için unutulmaz bir tecrübe oldu. Yakın zamanda bu kadar duygu yükü fazla, insanın içini bu denli titreten başka bir kitap okuduğumu sanmıyorum. Savaş ve Açlar, sadece basit bir savaş dönemi anlatısı değil; kesinlikle çok iyi bir farkındalık romanı. Aynı zamanda savaş dönemlerinin çoğu zaman atlanan birçok unsuruna da doğrudan temas eden bir eser. Örneğin, kadınların ve çocukların bu dönemde yaşadıklarını, onların penceresinden bakabilmemiz için unutulmaz bir metin. Yine aynı şekilde, ülke savaş belasıyla uğraşırken insanların arka planda, ülkeye hiçbir faydası olmayacak şekilde yaptıkları şeyleri de bu kitapta açıkça görebiliyoruz. Biliyorsunuz, resmi tarih duygusuzdur. “Savaş başladı, şu kadar insan katıldı, şu kadar şehit verildi, şu kadar toprak kazanıldı, şu anlaşmalar yapıldı...

​ Irmak Zileli ile ilk olarak son kitabı Şimdi Buradaydı sayesinde tanıştım. Bu kitap, son dönemde okuduğum edebi açıdan en güçlü eserlerden biriydi. Özellikle bilinç akışı tekniğiyle yazılmış metinlere duyduğum ilgi, beni Zileli’nin eserlerine biraz daha yaklaştırdı. Üç gün önce ise yazarın Son Bakış adlı kitabına, Ahmet Mümtaz Taylan seslendirmesi eşliğinde başladım. Öncelikle belirtmeliyim ki, Ahmet Mümtaz Taylan’ın seslendirmesiyle birlikte kitap çok daha bütüncül bir anlam kazanmış ve benim için son derece tatmin edici bir deneyime dönüşmüştür. Kitap, ilk bakışta bir ölüm meselesini konu alıyor gibi görünse de, çok yönlü değerlendirilmesi gereken; özellikle “bakış” kavramı üzerine yeni perspektifler sunan özgün bir romandır. Bana kalırsa kitabın en büyük başarısı, bakma eylemini yalnızca görsel bir çerçevede ele almaması; aynı zamanda toplumsal, varoluşsal ve ahlaki açılardan da irdelemesidir. Bu yönüyle romanın, “bakış” üzerine kurulu bir misyon taşıdığı da söylenebilir. Kitabın ...

​ Sarıyaz adlı öykü kitabını okuduğumda zihnimde ilk beliren duygu, böylesine güçlü bir öykü yazarını geç keşfetmiş olmanın yarattığı içsel bir hayıflanma oldu. Kitap ilk bakışta bir öykü derlemesi gibi görünse de, dikkatli bir okur bu kitabın yalnızca sekiz ayrı hikâyeden oluşan bir toplam olmadığını hemen fark eder. Eser; ortak bir atmosfer, zaman duygusu, coğrafya ve daha da önemlisi ortak bir titreşim etrafında kurulmuş, neredeyse roman bütünlüğüne yaklaşan bir anlatı evreni sunar. Bu yönüyle Sarıyaz kitabı, depremi bir olay olarak değil, bir varoluş hâli olarak ele alan son derece bilinçli ve incelikli bir yapı kurar. Ülkemizin deprem gerçeği düşünüldüğünde, kitap aynı zamanda toplumsal hafızamıza ve gerçekliğimize ayna tutan özel bir eser hâline de gelir. Kitabın adı da olan ve merkezine kitabın yerleşen “sarıyaz” kavramı, yalnızca meteorolojik ve mevsimsel bir geçişi ifade etmez; aksine sıcak ama acı bir ton taşımak için bilinçli kullanılmıştır. Okura bir yandan tanıdıklık, yakı...

​ Marc Levy, 1963 doğumlu ve Fransa’nın yaşayan en popüler yazarlarından biri. Türkiye’de milyonlarca okunan Grange ile karşılaştırıldığında, Levy’nin kendi ülkesinde çok daha geniş bir hayran kitlesine sahip olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Birçok kitabı, aralarında Jean Reno gibi önemli oyuncuların da bulunduğu film ve dizi uyarlamalarıyla beyaz perdeye taşındı.  Levy’nin yaşamı, romanlarının tematik derinliğine doğrudan yansır: İnsan ilişkilerindeki kırılganlık, kayıp, özlem ve geçmişin gölgesinde yaşanan pişmanlıklar, eserlerinin merkezinde yer alır. 7 Nisan’da gerçekleştirilecek olan bidünyakitapgrubu okur-yazar söyleşilerinden birini bu yaşayan efsane Fransız yazarla yapacak olmanın gururunu grubumuz adına büyük bir heyecanla yaşıyorum. İlk romanı Keşke Gerçek Olsa ile büyük bir başarı elde eden Levy, eserleriyle dünya çapında otuz dile çevrildi. Romanlarında genellikle aşk, macera, fantezi ve psikolojik derinlikleri ustaca birleştirir; sıradan hayatların içindeki olağanüs...